Gesprekken op niveau

Klaartje Klaver-5923Veldberichten van Klaartje Klaver

 

“Nou, ik hoef hier niks meer dus ik kan net zo goed m’n oude moeder gaan helpen!” Meneer De Bruin* klinkt dwingend. Hij heeft z’n jas aan en wijst naar de klok. Hij wil naar buiten. Nu. Als hij hoort dat dat niet kan, wordt hij woedend en slaat de boel kort en klein.

 

Gesprek met CCE

Het team heeft het er moeilijk mee. Hoe kunnen ze ervoor zorgen dat het niet zo uit de hand loopt? Vanuit het CCE spreken we met de kinderen van meneer De Bruin en de mensen van het verpleeghuis: de eerst verantwoordelijk verzorgende, de psycholoog en de teamleider. De CCE-coördinator opent het gesprek waarna de CCE-consulent, die op de afdeling heeft geobserveerd, zijn bevindingen terugkoppelt. Verschillende oplossingsrichtingen worden verkend. De klok op een andere plek hangen? Het team scholen in een betere bejegening van meneer? Coaching op de werkvloer? Uitjes naar een tuinderij?

 

Eropuit

De dochter onderbreekt het gesprek. Het gaat niet alleen om het coachen van het team, het gaat ook om iets anders. Haar vader wil iets anders. “Laat hem nu toch af en toe eens naar buiten gaan! We weten niet hoe dat zal gaan, en het zal hem rust geven om een ommetje te kunnen maken.” De verzorgende en de psycholoog kijken verbaasd. Het is toch duidelijk dat dit veel te gevaarlijk is met al het verkeer? De dochter geeft toe dat het gevaarlijk zou kunnen zijn. “Tegelijkertijd heeft mijn vader zijn hele leven allerlei dingen in zijn eentje gedaan. En hij houdt van sociale contacten, van gesprekken op niveau, hij is nog steeds heel geïnteresseerd in anderen. Het zal een opluchting voor hem zijn om er even in zijn eentje op uit te kunnen.”

 

Veiligheid

De teamleider geeft aan dat een ergotherapeut is gevraagd om te onderzoeken of meneer naar buiten kan. De dochter laat haar schouders zakken en slaat haar ogen neer. Dit zijn de laatste maanden of jaren van haar vaders leven. Moeten we hem nu vanuit veiligheidsoverwegingen nog beperkingen opleggen die hem ongelukkig maken?

 

Wel of niet naar buiten?

Wat verstaat de dochter onder naar buiten gaan? En wat zou meneer De Bruin daar zoeken? Wat staat er voor de professionals op het spel? In hoeverre wordt goede zorg voor een cliënt ingegeven door veiligheid voor hem en anderen? Wat zou er gebeuren als de betrokkenen langs het dilemma heen zouden kijken en uitspreken waar ze bang voor zijn?

 

* de naam is gefingeerd.

 

15 januari 2018

 

Klaartje is projectleider expertisemanagement bij het CCE en doet onderzoek naar goede zorg voor mensen met gedrag dat als probleem wordt ervaren.

 

Over de rubriek Veldberichten

Kleine verhalen over zorgpraktijken zijn van grote waarde. Ik hoop eraan bij te dragen die verhalen in leven te houden binnen het Centrum voor Consultatie en Expertise. We doen onderzoek naar situaties waarin het gedrag van cliënten als probleem wordt ervaren. Alles wat daaruit doorgaans wordt vastgelegd tijdens consultaties, zijn dossierrapportages en verslagen die niet met de buitenwereld gedeeld kunnen worden. Via kwalitatief onderzoek proberen we de geleefde ervaringen in beeld te brengen. De ‘probleemgevallen’ worden cliënten en betrokkenen met een gezicht. Natuurlijk zonder hun privacy te schenden. Geïnspireerd door de veldnotities van Gustaaf Bos in Markant, deel ik hier zo nu en dan enkele reflecties.

 

Klaartje Klaver

 

 

Lees ook:

Onbegrepen gedrag (14 september 2017)

Opgesloten (3 augustus 2017)

Duidelijkheid (27 juni 2017)