Duidelijkheid

Klaartje Klaver-5923Veldberichten van Klaartje Klaver

 

Een zonnige dag in het voorjaar. De consulent en ik zitten aan een picknicktafel op het terrein van de instelling. We hebben een gesprek met de gedragskundige. De consulent wil weten hoe deze denkt over de ingewikkelde situatie rondom Harm, een jonge man die bij hen in de instelling woont. Hij heeft een ernstig verstandelijke beperking en is bij vlagen erg moeilijk te begeleiden. Als het niet goed gaat, doet hij rare dingen. Dan zit hij plotseling zijn eigen poep te eten. Hij krijgt het grootste deel van de dag 1-op-1 begeleiding. De aanleiding voor de CCE-consultatie is dat de zorgverleners van de instelling en de ouders het niet eens worden over het zorgplan. Daarin staat wat er nodig is voor Harm en waar aan gewerkt zal worden.

 

Wie is de gedragskundige?

De eerste vraag van de consulent aan de gedragskundige gaat niet over de situatie of de cliënt. De eerste vraag gaat over de gedragskundige zelf. Waarom doet hij het werk dat hij doet en hoe is dat zo gekomen? Er komt een antwoord dat ik niet verwacht. Gerard heeft lange tijd gewerkt in de veeteeltsector. Totdat hij een kind kreeg. Het deed hem inzien dat hij in de zorg wilde werken. Hij schreef een hele lading open sollicitaties totdat hij door de instelling waar we nu zitten werd gevraagd om in de flexpool te komen werken. Van daaruit is hij ook opleidingen gaan volgen: eerst SPH en toen orthopedagogiek. Wauw! Interessant verhaal. Ik kijk meteen heel anders naar hem.

 

Complexe zorg

Dan vraagt de consulent naar Gerards idee over de situatie waarvoor we hier zijn. Wat vindt hij het lastigste? “Het lastigste vind ik dat alles wat ik zeg of schrijf anders wordt opgevat dan ik het bedoel.” Een voorbeeld. Ouders willen dat er 24 uur per dag cameratoezicht is. Na een lang en moeilijk gesprek waarin ouders telkens weer aandrongen op duidelijkheid heeft hij uiteindelijk gezegd dat als dit echt een harde eis is van ouders, dat er dan maar één optie overblijft en dat is dat ze dan maar thuis voor Harm moeten zorgen. Nu verwijten ouders hem, ook maanden later nog, dat hij heeft gezegd “zoek het maar uit met je kind!”.

 

Gerards kin trilt. Zijn stem is onvast. Door zijn zonnebril kan ik zijn ogen niet zien. “Ik voel me dan zó in mijn integriteit aangetast!” zegt hij. Het zit hem hoog. Hij wil ze zo graag eens tevreden zien, zodat ze samen kunnen werken aan een goede toekomst voor Harm. Hij vertelt dat ouders aangeven dat ze duidelijkheid willen, en hij denkt dat hij met regelmaat ook duidelijk is, maar ze zijn telkens weer teleurgesteld.

 

Duidelijkheid

Wat zou Gerard verstaan onder duidelijkheid? En wat zou duidelijkheid voor ouders betekenen? In hoeverre wordt goede zorg voor een cliënt ingegeven door goede zorg voor de ouders? Waarom raakt het Gerard zo erg? En wat zou er gebeuren als hij zijn gekwetstheid opzij kon zetten en door de bril van ouders naar de situatie zou kijken?

 

27 juni 2017

 

Klaartje is projectleider expertisemanagement bij het CCE en doet onderzoek naar goede zorg voor mensen met gedrag dat als probleem wordt ervaren.

 

Lees ook:

Professionele vader (29 oktober 2018)

Gesprekken op niveau (15 januari 2018)

Onbegrepen gedrag (14 september 2017)

Opgesloten (3 augustus 2017)