'Ze behandelden hem als een gewoon kind'

Bas is een achtjarige grote jongen die autistisch is, een verstandelijke beperking heeft en misschien ADHD. Hij woont in een behandelcentrum voor mensen met een lichte verstandelijke beperking met een psychiatrische stoornis. Dit ter voorbereiding op een nieuwe school, die na heel veel strubbelingen eindelijk voor hem is gevonden.

 

Toen Bas nog op de peuterspeelzaal zat, ging het eigenlijk heel goed met hem. Bas heeft een makkelijke juf van wie hij niet in de kring hoeft te zitten. Op de basisschool wordt het moeilijker. Op de eerste wendag slaat hij zijn klasgenootjes en maakt hij spullen stuk. Vanwege zijn gedrag krijgt Bas Ritalin. Door zijn autisme werkt dit echter geheel averechts en wordt hij erg agressief.

 

Bas zit uiteindelijk nog geen half jaar in het ‘normale’ onderwijs. Vervolgens gaat hij naar een centrum voor in ontwikkeling bedreigde kleuters (IOBK). Maar ook daar gaat het fout. Zijn docenten benaderen hem als elk ander kind. Dat werkt niet bij Bas: hij weet niet na één standje dat hij iets niet mag doen. Met vijf jaar wordt Bas voor drie maanden opgenomen in de jeugdpsychiatrie. De testresultaten wijzen op autisme, ADHD en een verstandelijke beperking.

 

Wanneer Bas zeven is, moet hij naar een andere school. Het advies is speciaal basisonderwijs (SBO). Maar door Bas’ autisme wil geen school hem hebben. Te lastig. Uiteindelijk komen ze in september 2001 bij het Pedologisch Instituut (pedologie is de studie en behandeling van psychisch gestoorde kinderen). Bas heeft het naar zijn zin op het Pedologisch Instituut, vooral omdat hij de overhand heeft op zijn juf en klasgenootjes. Maar de juf vindt het te zwaar. De problemen blijven Bas en zijn ouders achtervolgen. Zijn aanwezigheid wordt al snel ingeperkt tot twee dagen in de week. De overige dagen gaat hij naar een particulier dagcentrum voor individuele begeleiding. In het dagcentrum gaat het wat begeleiding betreft een stuk beter. Met een groep van vier kinderen en twee begeleiders is het bijna een een-op-een-situatie. Maar Bas wil leren en dat gebeurt niet op de dagbesteding.

 

Behandeldoelen

De ouders van Bas weten niet meer waar ze een geschikt plekje voor hun zoon kunnen vinden waar hij kan leren zonder dat zijn gedrag moeilijkheden geeft. Voor hulp schakelen ze het CCE in. Gezamenlijk wordt een nieuwe optie gevonden: een observatieklas bij een school voor zeer moeilijk opvoedbare kinderen (ZMOK). Maar deze school wil Bas pas aannemen wanneer hij is behandeld.

 

Sinds enkele maanden woont Bas in een behandelcentrum voor licht verstandelijk gehandicapten met een psychiatrische stoornis. Hij is inmiddels ook al drie keer op vrijdag op de ZMOK-school geweest. Het schoolproces wordt elke keer een beetje opgebouwd. In kleine klassen worden de leerlingen klaargestoomd voor het speciaal basisonderwijs. De bedoeling is dat Bas een jaar in de observatieklas zit en daarna écht naar de ZMOK-school gaat. Als het goed gaat, kan hij daarna naar een ZMOK-school in zijn eigen woonplaats.

 

Nieuwe mogelijkheden

De school heeft er alle vertrouwen in. Ze zijn aanwezig bij de besprekingen met het behandelcentrum waar Bas woont, om de overplaatsing zo soepel mogelijk te laten verlopen. Binnenkort mag Bas ook weer thuis komen wonen.

 

Het CCE helpt onder andere mensen met autisme. Om privacyredenen komen namen niet overeen met de werkelijkheid.