Doorgaan waar je mee bezig bent

Moniek is een 58-jarige vrouw die zich in haar jeugd aanvankelijk normaal lijkt te ontwikkelen. Maar dan krijgt Moniek jeugdschizofrenie en valt terug in niveau. Tientallen jaren woont ze in een psychiatrische instelling waar ze zich beperkt ontwikkelt.

 

Uiteindelijk ligt Moniek dag in dag uit op haar kamer televisie te kijken met de radio aan. Haar enige dagactiviteit is het drinken van twee kopjes koffie en het eten van twee koekjes, in hoog tempo. Moniek vertoont door haar jammeren en huilen irritant gedrag voor haar omgeving. De reacties van haar medecliënten maken Moniek naar alle waarschijnlijkheid angstig. En dat is weer een goede reden om niet van haar kamer te komen. Moniek is eerder geobserveerd. De conclusie is dat Moniek niet op haar plek is binnen de psychiatrie. Ze hoort eigenlijk thuis in de gehandicaptenzorg.

 

Onderzoek en analyse

Bovendien gaat het niet goed in de woning van Moniek. Bewoners zitten vaak vast, of op hun kamer. Een cultuuromslag is noodzakelijk. De ingeschakelde consulent van het CCE vindt de situatie schrijnend en onderneemt actie. Zo is met vallen en opstaan een plan van aanpak ontstaan.

 

Behandeldoelen

Met de gekozen methode blijft de begeleider met de cliënt waar hij of zij op dat moment is en probeert daar de onrust samen te hanteren. Als de cliënt weer rustig is geworden, gaat iedereen verder met de gewone bezigheden. Dat is de kern: doorgaan waar je mee bezig bent en volhouden. Primaire doel is niet het probleemgedrag te verminderen maar om weer een normaal, kwalitatief zo prettig mogelijk leven te realiseren.

 

De stap om Moniek meteen in de groep te zetten is veel te groot. De begeleiding maakt een eigen ruimte voor haar met een slaap- en zitkamer. Wel worden er momenten in haar dagprogramma opgenomen dat ze in de groep is. Ondanks al haar dwarse negatieve gilgedrag, is het belangrijkste om haar in de groep te houden. Doordat begeleiders vaak geneigd zijn om cliënten met ernstig probleemgedrag uit de bestaande situatie weg te halen en apart te zetten, zal het leven van deze cliënt verschralen.

 

Nieuwe mogelijkheden

Moniek woont inmiddels een jaar op een woongroep in een instelling voor verstandelijk gehandicapten. Ze heeft twee rustmomenten: aan het eind van de ochtend en in de middag tijdens de overdracht van de ochtend- aan de middagbegeleiding. Moniek heeft die momenten ook nodig om even bij te tanken. Tegenwoordig eet ze ook met de groep mee. Moniek is af en toe nog wel onrustig. Soms moet ze even apart worden gezet, maar daarnaast is er veel winst: ze doet klusjes, gaat dagelijks mee naar buiten en is meegeweest met een uitje.

 

Het CCE helpt onder andere mensen met een verstandelijke beperking. Om privacyredenen komen namen niet overeen met de werkelijkheid.