Ernstige eetstoornis van Latifa

Latifa (16) heeft een ernstige vorm van anorexia nervosa. De huisarts verwijst haar naar het centrum voor eetstoornissen. Bij de intake valt op dat Latifa en haar ouders veel moeite hebben met het beantwoorden van de vragen. Na aanvullend onderzoek wordt duidelijk dat Latifa een IQ van circa 70 heeft. De inschatting is dat de ouders op ongeveer hetzelfde niveau functioneren.

 

Het gezin houdt zich met moeite staande. Er zijn financiële en huisvestingsproblemen, relatie- en opvoedingsproblemen, vooral met Latifa’s oudere broer. Tot aan het ontstaan van haar eetstoornis, heeft Latifa het reguliere middelbaar onderwijs gevolgd, op het laagste niveau en met grote inspanning.

 

De behandeling van Latifa, in eerste instantie klinisch, leidt tot gewichtsherstel. Deelname van Latifa aan groepsactiviteiten is minder succesvol, waarop het behandelprogramma wordt aangepast.

 

Na ontslag uit de kliniek ontstaan thuis opnieuw problemen. Het lukt Latifa niet om het geleerde thuis in de praktijk te brengen. Latifa’s moeder raakt snel in paniek, waarop haar vader boos reageert en de situatie dreigt te escaleren.

 

Aanvullende behandeling in de thuissituatie is echter niet mogelijk vanuit het centrum voor eetstoornissen. Ook de reguliere thuiszorg vanuit de GGZ biedt onvoldoende expertise.

 

Pogingen om Latifa uit huis te plaatsen stranden ook. De oplossing moet worden gezocht in een combinatie van begeleiding vanuit de GGZ en hulp voor mensen met licht verstandelijke beperking, aangevuld met de expertise van gespecialiseerde zorg.

 

Het CCE helpt onder andere mensen met eetstoornissen in combinatie met andere aandoeningen. Wij werken samen met de Nederlandse Academie voor Eetstoornissen (NAE). Om privacyredenen komt de naam in dit praktijkvoorbeeld niet overeen met de werkelijkheid.